اوتیسم چیست و علل، علائم و درمان آن

اوتیسم چیست و علل، علائم و درمان آن

شاید برای شما هم سوالاتی مانند:
فرزند من هنوز قادر به صحبت نیست.آیا ممکن است اوتیسم داشته باشه؟
فرزند من قادر نیست ارتباط چشمی برقرارکند ، آیا ممکن است به اوتیسم مبتلا باشد؟
این قبیل سوالات در بین والدین بسیار رایج است

طرح این سوالات نشان میدهد که شما به کودکتان و مراحل رشد آن توجه میکنید.

اگر فکر میکنید که کودکتان مشکوک به اوتیسم است یا در اقوام خود شخصی مبتلا به این بیماری است خواندن این مطلب بسیار برای شما مفید است.

 در این مقاله سعی کردیم علت به وجود امدن این بیماری و علائم و راه های درمان را بررسی کنیم و شما را با راهکار ها و انواع درمان اشنا کنیم.

درباره  اختلال اوتیسم چه میدانید؟

اختلال اوتیسم((Autism Spectrum Disorder اختلالی است که در رشد و تکامل سلول های مغزی اتفاق میوفتد.این اختلال ارتباطات اجتماعی و رفتار فرد را تحت تاثیر قرار میدهد که با نام ‌` در خود ماندگی` معرفی میشود.

اوتیسم در همه سن ها قابل تشخیص است ولی چون علائم آن اغلب در یک تا دو سالگی دیده میشود به آن `اخبلال رشدی` میگویند.

انجمن روانشناسی آمریکا راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی را ایجاد کرده که برای تشخیص اختلالات روانی به کار میرود.

افراد مبتلا به اوتیسم طبق این راهنما دارای چند دسته علائم اصلی هستند:

1.در برقراری ارتباط و تعامل با سایرین مشکل دارند.

2.رفتارها اغلب تکراری است و علایق محدود

3.علائمی که باعث میشود عملکرد صحیح در مدرسه`محیط کار یا سایر موارد نداشته باشند.

افراد مبتلا به بیماری اوتیسم انواع مختلفی از علائم این بیماری را دارند و شدت های آن ممکن است متفاوت باشد.به این دلیل به این بیماری اختلال طیف اوتیسم میگویند.

اوتیسم اگرچه یک اختلال مادام العمر است ولی راه های درمان و خدمات ارائه شده میتواند توانایی عملکرد فرد را بهبود بدهد.

نشانه ها و علائم بیماری اوتیسم:

رفتارها تکراری و علایق محدود است.

در زیر چند مثال از رفتار های دیده شده در بیماران مبتلا به اختلال اوتیسم ارائه میدهیم.

توجه داشته باشید که همه افرادی که اختلال اوتیسم دارند همه علائم را ندارند.اما اکثرا چند علامت را تجربه میکنند.

رفتار و تعاملات اجتماعی افراد مبتلا به اوتیسم دارای نقص است

  • ارتباط چشمی کم یا منقطع با اطرافیان و نزدیکان
  • تمایل به نگاه کردن یا گوش دادن به اطرافیان را ندارند
  • تمایلی به بازی کردن با دوستان و همسن های خود را ندارند.
  • احساساتی نظیر لذت بردن از یک وسیله یا انجام یک کار را بروز نمیدهند.
  • واکنشی به کسی که آنها را صدا میزند نشان نمیدهند.
  • در اکثر مواقع در مورد موضوع مورد علاقه خود بسیار طولانی صحبت میکنند.و توجهی به اینکه دیگران علاقه ای به شنیدن دارند یا نه نشان نمیدهند.
  • حرکت یا تکان دادن دست و حالت چهره با موضوعی که مطرح شده نامرتبط است.
  • تن صدای آنها غیر عادی است و ممکن است اکثرا یکنواخت و ربات مانند باشد.
  • در درک نظر دیگران و پیش بینی اقدامات بعدی شخص ناتوان هستند.

 

رفتار محدود و تکراری در افراد مبتلا به اوتیسم

  • رفتار غیر عادی یا تکرار رفتار های معین .به طور مثال تکرار کلمات یا جملات که به این امر اکولالیا میگویند.
  • علاقه مفرط و دائم به یک موضوع خاص مثل اعداد یا ووقایع خاص.
  • علایق به شدت متمرکز مثل علاقه به اشیا متحرک یا قطعات اشیا .
  • ناراحت شدن از تغییرات جزوی در روال روزمرگی.
  • حساسیت به داده های حسی مثل نور و صدا یا دمای محیط.
  • در خواب بسیار مشکل دارند و کج خلقی میکنند.

 

افراد دارای اوتیسم چالش های بسیاری دارند ولی نقاط قوت هم دارند.

نقاط قوت:

  • به دلیل بخاطر سپردن حجم زیادی از اطلاعات به مدت طولانی توانایی یادگیری با جزییات را دارند.
  • یادگیری بصری و شنیداری قوی
  • برتری در ریاضی، علوم، موسیقی یا هنر

 

ضعف و شدت بیماری:

این بیماری را میتوان از نظر شدت و ضعف علائم به 3 سطح دسته بندی کرد:

سطح ۱، بیمارانی با علائمی خفیف که  میتوانند مهارت‌های خاصی را به دست بیاورند.در برخی از حوزه‌ها مثل حوزه های هنری عالی هستند.

سطح ۲، علائم بیشتری را دارند و دشوارتر آموزش میگیرند.این دسته، اکثرا در  کودکان اوتیسم دیده می‌شود. 

سطح ۳، سطح شدید اوتیسم، بیشترین علائم را تجربه میکنند و اغلب با عقب ماندگی ذهنی مواجه هستند. 

دلیل بیماری اوتیسم

درصورتی که دانشمندان علل دقیق بروز اختلال اتیسم را نمی‌دانند، تحقیقات و پژوهش ها نشان میدهد که این موضوع ژنتیک به همراه را نیز برشمرده اند:

  • داشتن خواهر یا برادر مبتلا به اتیسم
  • داشتن والدین مسن
  • داشتن شرایط ژنتیکی خاص: برای افرادی با شرایطی از قبیل سندروم داون، سندروم ایکس شکننده، و سندروم رت، احتمال ابتلا به اتیسم بیشتر است.
  • وزن خیلی کم در زمان تولد

تشخیص بیماری اتیسم چگونه است؟

پزشکان از طریق بررسی نحوه رشد و رفتار اتیسم را تشخیص می‌دهند.

از سن دو سالگی به بعد به طور قطع میتوان  اتیسم را تشخیص داد. 

تشخیص اتیسم در خردسالان

تشخیص در خردسالان اکثرا در فرآیند دو مرحله ای انجام می‌­شود.

مرحله اول: آزمایش رشد عمومی درهنگام چکاپ سلامت کودک

چکاپ سلامت هر کودکی اصولا توسط یک متخصص اطفال  انجام می‌شود.

همه کودکان بهتر است در 9، 18، و 24 یا 30 ماهگی برای تأخیر رشد مورد آزمایش قرار گیرند. 

به خصوص در چکاپ سلامت 18 و 24 ماهگی باید برای اوتیسم مورد آزمایش قرار بگیرند.

اگر کودکی احتمال ابتلای زیادی به اتیسم یا مشکلات رشدی داشته باشد، آزمایشات بیشترباید انجام دهد.

احتمال خطر بالا در کودکان عبارتند از:

کودکی که یک یا چند تن از اعضای خانواده­ شان به اتیسم مبتلاست، رفتارهای اتیستیک از خود نشان می‌دهند. والدین مسن دارد، شرایط ژنتیکی خاصی دارد، یا در زمان تولد وزن خیلی کمی داشته.شد.

مرحله دوم: ارزیابی بیشتر بیمار مبتلا به اتیسم

ارزیابی دوم توسط تیمی از پزشکان و متخصصان مجرب در تشخیص اتیسم صورت میگیرد.

اعضای این تیم عبارتند از:

  • متخصص اطفال، پزشکی که دوره های آموزشی خاصی درباره رشد کودکان گذرانده است.
  • روانشناس بالینی کودک، متخصصی که دوره های تخصصی درباره رشد مغز و رفتار کودکان را گذرانده است.
  • متخصص مغز و اعصاب، پزشکی که بر ارزیابی، تشخیص و درمان اختلالات نورولوژیکی، پزشکی و رشد عصبی تمرکز دارد.
  • آسیب شناس گفتار و زبان و گفتاردرمانگر، متخصص سلامتی که دوره­ های خاصی درباره مشکلات برقراری ارتباط گذرانده است.

 

درمان اختلال اتیسم چگونه است ؟

 

هدف از درمان اوتیسم بر به حداکثر رساندن استقلال فرد در انجام دادن فعالیت‌های روزمره و ارتقای کیفیت زندگی است.

درمان اتیسم بهتراست بلافاصله بعد از تشخیص شروع شود. زیرا مراقبت های درست مشکلات فرد را کاهش می‌دهد و به او برای یادگیری مهارت ­های جدید و استفاده بهینه از نقاط قوت کمک می‌­کند. همچنین به گفته متخصصان، اگر تشخیص هر چه  در سنین پائین تر صورت بگیرد، درمان این اختلال راحتتر و کاملتر خواهد بود.

دارودرمانی اختلال اتیسم

به علت ناشناخته بودن علل دقیق این بیماری، داروی تائید شده اختصاصی برای اختلال اتیسم وجود ندارد.

با این حال پزشک متخصص می­تواند از بعضی داروها (مثل داروهای ضدروانپریشی نسل دوم و داروهای مهارکننده انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs)) برای کاهش علائم رایج اتیسم استفاده کند.

تعدادی از داروهایی که در درمان این بیماری ممکن است تجویز شود شامل: ریسپریدون، آریپیپرازول، زيپراسيدون،  فلوكستين ، سيتالوپرام و لكساپر هستند.

مصرف داروهای فوق میتواند علائم و مشکلات زیر را کاهش دهد:

  • کج­ خلقی
  • پرخاشگری
  • رفتارهای تکراری
  • بیش­ فعالی
  • مشکلات توجه
  • اضطرابو افسردگی

البته مصرف این نوع داروها ممکن است عوارض جانی نیز بهمراه داشته باشند. بنابراین مصرف حتماً باید تحت نظر پزشکان متخصص ادامه یابد.

رواندرمانی اختلال اتیسم (درمان با کمک روانشناسان)

افراد مبتلا به اتیسم می­توانند به روانشناسانی که در ارائه مداخلات رفتاری، روان­شناختی، آموزشی یا کسب مهارت تخصص دارند مراجعه کنند.

این برنامه­ ها منظم و ساختارمند هستند و احتمالا والدین، خواهر یا برادران و سایر اعضا خانواده را هم درگیر می‌کنند. درمان به صورت خانواده درمانی پیش خواهد رفت.

برنامه ها و مداخلات روانشناختی به افراد مبتلا به اتیسم در موارد زیر کمک می‌کنند:

  • یادگیری مهارت ­های زندگی برای زندگی مستقل
  • کاهش رفتارهای مشکل ­ساز
  • افزایش نقاط قوت یا تقویت آنها
  • یادگیری مهارت ­های اجتماعی، ارتباطی و زبانی
ارسال نظر
  • - نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.
  • - لطفا دیدگاهتان تا حد امکان مربوط به مطلب باشد.
  • - لطفا فارسی بنویسید.
  • - میخواهید عکس خودتان کنار نظرتان باشد؟ به gravatar.com بروید و عکستان را اضافه کنید.
  • - نظرات شما بعد از تایید مدیریت منتشر خواهد شد